Liefde is je verbinden met je hart, open, onvoorwaardelijk.
Liefde is je openstellen en bereid zijn om te leren.
Liefde is je verdiepen in het perspectief van de ander, met respect voor jezelf.
Liefde is ruimte geven en vragen.
Liefde is tijd maken, aandacht hebben, maar ook loslaten.
Liefde kent ook daden: een troostende arm, voorlezen uit een boek, samen dingen doen.
Liefde ziet er telkens weer anders uit.
Soms is liefde ook: grenzen stellen, duidelijk zijn.
Liefde kan inhouden dat je je kind weerbaar maakt en vertelt over gevaren.
Liefde kan inhouden dat je je kind taken geeft waardoor ze verantwoordelijkheid leren dragen.
‘Uit naam van de liefde’ worden dingen gedaan die die naam niet zouden mogen dragen.
Altijd lief en voorkomend zijn. Nooit ruzie maken. Nooit boos mogen zijn.
Ouders die zichzelf opofferen voor de kinderen, hen alles proberen te geven wat zij niet hadden.
Dit lijkt aardig, maar is gebaseerd op oude pijn.
Je hoeft je kinderen niet te behoeden voor wat jou overkwam.
Het enige zinvolle wat je daartoe kan bijdragen, is je oude pijn te helen.
Dat werkt door op je kinderen, onbewust en in de dagelijkse omgang met elkaar.