Afgestemd opvoeden
Opvoeden is geen ‘vaardigheid’ of een reeks ‘strategieën’, maar inzetten op verbinding en relatie.
De weg is het doel – samen onderweg
“Opvoeden is als op reis gaan. Gepakt en gezakt vertrekken we. Onderweg maken we keuzes.
Welke weg kiezen we aan een kruispunt, en kijken we nadien om en vragen we ons af of de andere weg toch niet beter was geweest? Zeuren we over hoe zwaar onze bagage is, of voelen we nauwelijks wat we meesleuren en ontkennen we hoe moe we er misschien van worden? Houden we even halt om onze bagage te openen en onder de loep te nemen? Zijn we benieuwd naar wat er in onze koffer zit, of laten we die liever dicht? Vind jij dat je partner jouw bagage maar moet dragen? Of tors jij misschien de rugzak van een ander? Is er overleg onderweg? Gunnen we het landschap een blik, of razen we door, ons oog gericht op de eindbestemming? En wat doen we met onze kinderen? Sleuren we die gewoon mee, op onze weg, via onze keuzes, of bekijken we samen welke kant we opgaan? Zoals je op reis kunt gaan zonder iets gezien te hebben, zo kun je ook opvoeden zonder iets te hebben gezien. Als je vergeet geregeld halt te houden en rond te kijken, of eens wat trager te rijden, dan kun je op veel plekken zijn geweest, maar zul je weinig of niets hebben gezien.”
Deze mooie tekst uit het warm aanbevolen boek: ‘Kinderen zijn geen puppy’s – Jürgen Peeters.
De ouder reguleert het kind en het kind leert van de ouder zelfregulerende strategieën om zijn emotie te reguleren. Het voelt dat zijn emotie wordt overgenomen, verwerkt en teruggegeven. De baby neemt patronen over van degene die voor hem zorgt.
Afstemming is de vaardigheid van de ouders om de signalen van het kind op te pikken en er op de juiste manier op te reageren, niet rechtstreeks maar vanuit de emotionele boodschap die ze lezen in het gedrag van het kind.
Regels, grenzen en richtinggevende volwassenen zijn essentieel als referentiepunt in het leven van een kind. Tegelijk moet het ondubbelzinnig de boodschap krijgen dat het helemaal welkom is. Balancerend tussen deze twee polen kan ons volledig potentieel tot ontwikkeling komen.
Ik ben niet de zoveelste ‘expert’ die zegt/ weet hoe het moet, maar ik wil met jou kijken naar jouw grote en kleine zorgen – zodat jij overtuigd bent van het feit: ik ben een goed genoeg ouder. Het enige wat een kind nodig heeft is oriëntatie van een zorgzame, veilige, volwassen persoon die een ‘thuis’-gevoel geeft, dit wanneer ook jij mag thuiskomen bij jezelf.
Kinderen hebben geen ‘perfecte’ ouders nodig (wat dat dan ook zou mogen zijn), maar wel ouders die zichzelf aan het ontdekken zijn, die hun ‘vergissingen’ kunnen inzien en bijsturen. Het ouderschap verschaft ons een unieke en geweldige gelegenheid om ook onszelf beter te begrijpen en de pijn uit onze eigen jeugd te helen.
Kinderen hebben basaal 3 dingen nodig:
Liefde: ik mag er zijn
Ruimte: ik wil leren
Grenzen: ik wil sociaal zijn